Nederlandse toezichthouders bundelen krachten om digitaal toezicht te houden | Hogan Lovells

Samenwerking omvat het uitwisselen van kennis en ervaring over onderwerpen als kunstmatige intelligentie, algoritmen, gegevensverwerking, online design, personalisatie, manipulatie en bedrog. Ook zullen toezichthouders gezamenlijk investeren in kennis, ervaring en competenties en onderzoeken of zij elkaars handhavingsactiviteiten kunnen ondersteunen, onder meer door gezamenlijk digitale marktproblemen aan te pakken.

Digitale dienstverleners zijn onderhevig aan een complex en evoluerend juridisch landschap. Naleving van wetgeving en verwachtingen van regelgevende instanties kan een uitdaging zijn, omdat voor een enkele dienst, of zelfs een aspect van een dienst, vele wetten van toepassing kunnen zijn en vele regelgevende instanties bevoegd kunnen zijn. Regelgevers die zich bezighouden met privacy, consumentenbescherming, concurrentie, digitale inhoud en financiële diensten kunnen bijvoorbeeld parallel in aanmerking komen. Een gecoördineerde aanpak en nauwere samenwerking tussen regelgevers kunnen inspanningen om digitale diensten in of vanuit Nederland te leveren, vergemakkelijken en tegelijkertijd zorgen voor naleving van meerdere wetten en regelgevingsverwachtingen. Dit kan het vooruitstrevende Nederlandse vestigingsklimaat verder verbeteren.

De Europese Unie ontwikkelt in hoog tempo nieuwe regels met betrekking tot digitale diensten. Onder huidige en nieuwe regels kan de gecombineerde of overlappende bevoegdheid van regelgevers in de digitale sfeer toenemen. Enkele voorbeelden zijn de Algemene Verordening Gegevensbescherming (EU) 2016/679, Richtlijn 2002/58/EG inzake elektronische privacy (te vervangen door de Elektronische Privacyverordening, voorgesteld door de Europese Commissie), Richtlijn 2005/29/EG inzake oneerlijke handel praktijken, de Richtlijn (EU) 2019/2161 betreffende de handhaving en actualisering van de regels voor consumentenbescherming in de Unie, Verordening (EU) 2018/302 betreffende geoblocking, Verordening (EU) 2019/1150 betreffende betrekkingen tussen platforms en bedrijven, Richtlijn (EU) 2015/2366 betreffende betalingsdiensten 2, Richtlijn (EU) 2018/1808 betreffende audiovisuele mediadiensten, Richtlijn 2000/31/EG betreffende elektronische handel, voorstellen van de Europese Commissie inzake de wet op digitale diensten en de wet op digitale markten.

READ  Waarom zou je niets doen wat goed voor je zou kunnen zijn?

Samenwerking tussen regelgevers zal de inspanningen van digitale dienstverleners ondersteunen om te profiteren van synergieën tussen wetgeving in hun diensten en om een ​​gecoördineerde aanpak te creëren met betrekking tot bijvoorbeeld het volgende:

  • Transparantie. Digitale dienstverleners moeten zorgen voor transparantie voor gebruikers over de diensten die zij leveren, door te voldoen aan eisen uit de financiële, privacy- en consumentenwetgeving. Mogelijke scenario’s zijn onder meer eisen voor aanbieders van online winkels die persoonsgegevens van klanten verwerken bij de verkoop van producten of aanbieders van online diensten om informatie op meerdere betaalrekeningen te consolideren om gebruikers een overzicht te geven van hun financiële situatie en inzicht in hun uitgaven (“huishoudboek” );
  • Zakelijke communicatie. Commerciële communicatie aan gebruikers moet worden verstrekt door digitale dienstverleners in overeenstemming met privacyregels en consumentenwetgeving. Deze wetgeving heeft onder meer betrekking op de regels voor misleidende advertenties, de inhoud van advertenties op een digitaal platform of ongevraagde communicatie; En
  • Gegevensverwerking en concurrentie. Aanbieders van digitale diensten die gegevens verwerken om prestaties of gedragingen te analyseren die marktconcurrentie beïnvloeden, bijvoorbeeld het delen van persoonsgegevens tussen bedrijven of het gebruik van gegevens door bedrijven, moeten deze activiteiten uitvoeren in overeenstemming met privacy- en concurrentieregels.

Samenwerking tussen relevante toezichthouders over het platform kan bijdragen aan het realiseren van duidelijke verwachtingen van toezichthouders in Nederland, het vereenvoudigen van de naleving van de verschillende regelgevende regimes die gelden voor digitale dienstverleners, en uiteindelijk ten goede komen aan gebruikers van digitale diensten. Het kan ook de norm bepalen voor andere landen in de Europese Unie.

READ  Klimaatverandering maakt Europese overstromingen waarschijnlijker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *